Dipje

 

Allerzielen onder een dichtgeplakte donkergrijze hemel, een druilerige regen die afwisselt met een fikse bui…. het lijkt al avond terwijl de dag net begonnen is.

Alles is nat en zompig en ruikt naar muf in een tuin die er troosteloos bij ligt, met planten die plots hun trotse groene blaren hebben ingeruild  voor bruine, slappe tot slijmerige slierten  die uitgeteld over de bloempotrand hangen.

Zo’n dag als deze creëert de ideale voorwaarden om je humeurknop  naar de stand ‘somber’ te draaien , zonder dat daar een échte reden voor is.

Men mag toch eens een moment ongegrond humeurig zijn!  

Maar wat doe je met zo’n dag?

De verkwikkende (natte) ochtendwandeling is al achter de rug en mijn viervoetige vrienden hebben een houding in de zetel aangenomen waaruit duidelijk blijkt dat het baasje dit vandaag niet meer moet herhalen…!

Mentale verveling dringt zich wat op…alhoewel er binnen klusjes genoeg op te knappen zijn of uitgestelde voornemens die eindelijk kunnen ingevuld worden…… 

Maar de goesting ontbreekt, net als de zon die vandaag ook geen ‘goesting’ heeft.

Aandachtig luister ik naar het weerbericht….. en ja; het wordt ‘geen weer’ vandaag!

Toch maar die klussen aanpakken dan?

Terwijl ik mijn wat neerslachtige bui probeer weg te schrijven, merk ik dat zelfs de meest gesofisticeerde weercomputers zich kunnen vergissen want een steeds breder wordende blauwe strook laat de hemelse spotlight toe enig licht te brengen in de duisternis en automatisch springt mijn humeurknop een standje hoger…..

De binnenhuisklussen zullen voor een andere keer zijn!

 

Frivole Februari,

 

Flirtend met meneer Winter en knipogend naar de nog afwezige juffrouw Lente,

Vriend van Valentijn,

Soms uitdagend met een koude-opstoot en een laagje krakend wit  waar liefhebbers vruchteloos naar uitkeken en wat zwarte-sneeuw-kijkers reduceren tot smerige smurrie en rijbaanchaos.

Kort en Krachtig; voor hetzelfde loon worden de maandeindjes al enkele dagen vroeger aan elkaar geknoopt…

De (voorjaars)redding is nabij!

 

Hebt u even tijd?

 

Allerheiligen was net de deur uit toen zich 2 begrafenissen aandienden binnen een tijdspanne van 4 dagen. Twee mensen die hun leven konden leven, kaap 80 met glans overwonnen maar hun finale verloren tegen de almachtige K ...

Tijdens de begrafenismaaltijd, met koffie die geurde naar een mengeling van heimwee, verdriet en een vleugje opluchting, gingen de gesprekken over ‘ de TIJD van toen’.......

TIJD, tijdig, tijdelijk, tijdloos, overtijd, tijdverdrijf, tijdverspilling, tijdverlies, tijdsgeest,

leeftijd......

Tijd te kort? Of tijd zat? Ik heb geen tijd.
Ik zoek tijd.
Waar is de tijd?

Ik vind geen tijd!
Maak er tijd voor!
Kan je tijd kopen?
Tijd is kostbaar, Time is Money! Je kan zoveel doen met tijd

en ook zo weinig....
Tempus Fugit...
Tijd tikt weg, je kan tijd niet vangen in een zandloper! Ik wil hem tegenhouden, eraan vastklampen,
en ik knijp, want ik wil hem niet kwijt
......
Maar de TIJD ontsnapt,

als zand tussen mijn vingers.... voor alTIJD

 

JANUARY BLUES……

 

And so this was Christmas and Happy New Year….. De Nortman ontluisterd,  lampionnen en lichtslingers gedoofd,  het feestmenu verteerd,  wensen uitgesproken,  goede voornemens bijna vergeten,  de kadootjes uitgedeeld, sommige kregen al een tweedehands bestemming…

Kerst- en feestdagenhaters ademen opgelucht,

‘those who love it’ kijken wat triestig tegen een kale maand aan…

Toch steken enkele lentebloeiers (te vroeg) de kop op terwijl er nog ergens een overjaars  viooltje kleurt  en de winterse helleborus in volle glorie  pronkt……

Elk zonnig intermezzo doet al dagdromen van het verre voorjaar….

 

Ochtend in de stad

Ik hou  van de stad in de ochtend, 

wanneer de straten nog fris naar de kilte van de morgen ruiken,  de mensen nog schaars zijn,

 de winkels hun deuren nog even gesloten houden  maar de vroege-vogel-terrasjes al uitnodigen tot een kopje koffie….

Jacques Dutronc zingt een aangepast deuntje in mijn hoofd: La ville s’éveille….plus tard que 5 heures  mais  ICI ce n’ est pas PARIS...

(alhoewel er 2 filialen erg dicht bij elkaar gevestigd zijn in mijn geboortestad). Ik laat de langzaam toenemende bedrijvigheid rustig op me afkomen   zonder er aan deel te nemen…..  alleen observeren hoe de dag op gang komt….. 

Niet te vlug…… want ik hou van de ochtend in de stad.

 

 

Zomertijd

 

Een zwangere regenlucht hangt grij(n)zend  boven onze ochtendwandeling  die ik , slaapdronken na een véél te korte zomeruurnacht, afwerk terwijl mijn wandelgenootjes ,  nietsvermoedend en deze keer veel enthousiaster dan hun baasje,  vrolijk voor me uit huppelen. 

Ondertussen lijkt het water van de weergodin gebroken en de eerste druppels schudden we verder wakker  terwijl het belonende kopje koffie nu stapvoets dichterbij komt….

‘Leve het zomeruur’….

Tijdens de eerstvolgende terrasjesavond zal ik er klaarwakker en dankbaar op klinken!

 

Herfstspinsels


Eikenbladrood, pompoenoranje en verguld geel,
doorspekt met koppig groen van blaadjes die nog niet willen verkleuren En geuren
van geheimzinnige zwammen die her en der opschieten
tussen een aandikkend bladertapijt dat opdwarrelt
bij elke nukkige bui die van humeur wisselt met een wolkig zonnetje... Somber, grijs, grauw,
kleuren waar ik niet van hou...
Maar in de periode
waarin de doden
ongeduldig wachten op bezoek,
zorgen ze voor een wat mistig mysterieuze sfeer...
en verlangen naar huiselijke knusheid
met de geur van versgebakken pannenkoeken
en zin om weg te kruipen in een goed boek....
Halloween is nabij
en maakt droevig blij....