De weemoed die in december komt

De weemoed

die in december komt

brengt sneeuw en snerpend ijs

en roerlooskale bomen

een veldje met bevroren kolen

de grond wit, de nevel wit

de maan helder

 

De ruimte

die in januari komt

brengt licht dat binnenvalt

beloften van bomen in bloei

weer gaat de wereld open

heel hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig

kriskraslijnen

's nachts de maan als altijd helder

en overdag schuchter maar actief

de eerste lentebries

                       ©

Sneeuwklokjes

Sneeuwklokjes in bloei

bevatten het zelf nog niet

luiden lente in

zo mooi vond je lang niet meer

een zuiver teken van hoop

 

                       ©

Kermiszondag

Vol was onze winkelkar,

wat later ook de huiskamer. 

Stoofschotel met lam, aardpeer en pastinaak,

raapjes en rode ajuin

gesudderd in witte wijn. 

Daarna de herfsttuin in,

kleintjes harken bladeren,

verdienen zo vrolijk hun kermisgeld.

Kleurige kruiwagen, roest, bruin, geel. 

Dan draait de kindermolen.

Met mama’s en papa’s, opa en mamie,

wat een feest!

Samen in een autootje,

ernstig ronddraaien of handjes zwaaien. 

Botsauto’s botsend,

K3’s gillend,

alle kleuren van de regenboog. 

Kermisdagen zijn hoogdagen,

de kindertijd is niet ver weg.

 

                                              ©

Dora

 

Dichteres van het theater,

een feest voor oog en geest. 

Vijf P’s zijn legendarisch

en evenwaardig aan elkaar gewaagd,

wat tenslotte het volle leven uitmaakt. 

Pijn als deel van het leven,

diepe smart of hartverscheurend liefdesverdriet,

pijn om heimwee naar weleer

gedempt, hoe kan het anders. 

Poëzie om in te wonen en thuis te komen.

Poëzie als adem, als wolf in een schaap,

vol zachte woorden ook en tedere gebaren

al dan niet toegefluisterd in de coulissen. 

Persoonlijkheid als manier van zijn.

Op de planken als krachtig voorbeeld

voor vriend en vijand als vorm van macht

en liefdevolle onverbiddelijkheid. 

Perversiteit, je kan niet zonder

voor wie zich volledig geeft op het toneel van het leven,

als groen bloempje van de BRT , als ‘Grande Dame’,

of als docent met vlag en wimpel. 

Plezier en uitzinnige vreugde op het speeltoneel

krijgt elk zijn rol en speelt zijn deel,

zingt, danst, brult en lacht de wereld uit ,

als spotvogel of groene specht. 

De tijd kwam.

Oude kracht ontbrak

stilte is nu een rustplaats.

 

                                 ©

’t Blikveld

Elk concert klinkt

als kamermuziek in de oren ,

voelt als thuiskomen. 

Beelden uit een schilderijententoonstelling,

Playful Pizzicato , een ingetogen Requiem,

of een Ode an Die Freude.

Bonheiden feest samen

met kunstwerken van dorpsgenoten. 

Elk kookatelier voelt als kokkerellen

met groentjes van eigen kweek,

een taalatelier brengt wijsheid

en vriendschap van buiten de grenzen,

de toneelzaal plezier voor groot en klein. 

’t Veld van weleer

verruimt ons blikveld.

 

                                         ©